Pracownik, który w sierpniu 2026 r. przepracuje pełne 160 godzin w porze nocnej, ma prawo do dodatku w wysokości 961,60 zł brutto. To nie premia zależna od decyzji pracodawcy. Świadczenie gwarantuje art. 151(8) Kodeksu pracy: za każdą godzinę pracy w porze nocnej przysługuje dodatek w wysokości 20 proc. stawki godzinowej wynikającej z minimalnego wynagrodzenia.
Minimalne wynagrodzenie w 2026 r. wynosi 4806 zł brutto i pozostaje stałe przez cały rok. Zmienia się natomiast liczba godzin do przepracowania w danym miesiącu, a od niej zależy stawka godzinowa. W sierpniu, przy 160 godzinach nominalnego czasu pracy, stawka wynosi 30,04 zł za godzinę, a dodatek nocny 6,01 zł za każdą godzinę pracy w nocy. To najwyższa stawka dodatku w całym roku, bo sierpień ma najmniej godzin roboczych. Dla porównania, w lipcu przy 184 godzinach dodatek wynosi 5,22 zł za godzinę, a w marcu, wrześniu i październiku przy 176 godzinach 5,46 zł. Kto przepracował w sierpniu nocą mniej godzin, dostaje proporcjonalnie mniej: przy 120 godzinach to 721,20 zł, przy 80 godzinach 480,80 zł, przy 40 godzinach 240,40 zł.
Kodeks pracy definiuje porę nocną jako 8 godzin przypadających między 21 a 7 rano. Konkretny przedział, na przykład 22-6 albo 21-5, ustala pracodawca w regulaminie organizacji czasu pracy w zakładzie. Poza tym wyborem nie ma tu miejsca na uznaniowość: dodatek nalicza się automatycznie na podstawie ewidencji czasu pracy, niezależnie od tego, czy pracownik sam się o niego upomni.
Przepis obejmuje wszystkie branże, w których praca odbywa się w nocy: produkcję w ruchu ciągłym, magazyny i logistykę, ochronę osób i mienia, handel całodobowy, gastronomię, transport, szpitale i inne placówki ochrony zdrowia. Ustawodawca wprowadził też ograniczenia dla części pracowników. Kobiety w ciąży nie mogą pracować w nocy w ogóle. Rodzice dzieci do 8 roku życia mogą podjąć taką pracę wyłącznie za własną zgodą. Pracownicy z niepełnosprawnością objęci są zakazem z wyjątkami dotyczącymi między innymi pracy przy pilnowaniu. Pracownicy młodociani nie mogą pracować w porze nocnej niezależnie od zgody.
Ustawowy dodatek to minimum, którego pracodawca nie może obniżyć ani pominąć w regulaminie wynagradzania. Może zaoferować więcej, nie może zaoferować mniej.
W praktyce egzekwowanie tego przepisu zależy od tego, czy ktoś w ogóle prowadzi rzetelną ewidencję godzin i czy pracownik wie, że dodatek mu się należy. Najwięcej nocnych zmian przypada na zawody o najniższych stawkach: pracę w magazynach, ochronie, produkcji, opiece. To tam kontrola godzin bywa najsłabsza, a rotacja pracowników i krótkoterminowe umowy utrudniają dochodzenie zaległych wypłat. Dodatek za pracę w nocy jest w Kodeksie pracy od dawna, problemem nie jest brak przepisu, tylko brak systematycznej kontroli, czy pracodawcy go stosują.
Komentarze